Curieus dorpsfeest Vilafamés en Festes

bou-emboulat

Afgelopen weekend werden we door onze huisbazin en buurvrouw Lucía uitgenodigd om naar het Spaanse bergdorpje Vilafamés te komen. Hier vond namelijk een week lang een groot dorpsfeest plaats. Aangezien zij daar vandaan komt en er nog familie heeft wonen, is zij maar wat bekend met dit feest en wilde ons er deze keer graag bij hebben! Zaterdag 19 augustus stapten wij daarom in de trein naar Castellon, alwaar wij werden opgepikt door haar nicht Lledo en niet wetende wat ons te wachten stond in Vilafamés…

Eenmaal aangekomen staat Lucía al heerlijk te koken in haar huisje in Vilafamés. Ze maakt gazpacho met konijn en kip samen met allerlei bijgerechten. Het ene na andere familielid komt binnen en er is zelfs een neef jarig en dus wordt er ook een grote taart aangesneden. De jongeren zijn allemaal ietwat moe, omdat ze de hele week al feest vieren tot in de vroege uurtjes. Maar ze hebben weer helemaal zin in deze zaterdag en zondag en vinden het maar wat leuk dat we erbij zijn.

El Toro
We horen al een paar keer het woord ‘toro’ horen vallen en komen er al snel achter dat het feest -naast muziek en drank- vooral draait om stieren. En om 20:00 uur weten wij waarom. We lopen naar Plaça de la Font, midden in het dorp, waar grote stellages staan die dienen als tribunes. Onder de tribunes zijn hekken geplaatst waar honderden dorpelingen staan te wachten op de stier. Om 20:00 uur komt de stier aangereden in een soort hok en wordt naar een ander hok tussen de tribunes verplaatst. Wij hebben geen idee wat er gaat gebeuren en kijken toe wat er gebeurt. We zien vooral heel veel opgetogen dorpsbewoners. Dan wordt de stier vrijgelaten en zien we wat de bedoeling is: de mannen rennen continu richting de stier om hem uit te lokken en vervolgens weer snel terug te rennen achter de tribunetralies. Zo gaat dit een tijdje door totdat de stier is afgepeigerd. Na ongeveer een halfuur stopt de ‘show’ weer en gaat de stier terug naar zijn hok. Ons wordt verteld dat de stier niet wordt doodgemaakt en ‘gewoon’ blijft leven.

Rennende stieren door de straat
Dan worden we door allerlei dorpsbewoners -met zo’n 1900 inwoners valt het op als er twee toeristen zijn- naar een straat verderop gebracht waar we moeten wachten op een volgend tafereel. Enkele koeien zullen namelijk door de straat rennen. Een keer heen, een keer terug. Het wordt steeds drukker in de straat en even later rennen de koeien door de straat. Mensen schuilen achter hekken en lage muren om niet te worden geraakt en enkelen sprinten voor hun leven. Dit tafereel duurde letterlijk 15 seconden en stelde gelukkig niet heel veel voor…

Maar, als we iedereen mogen geloven, dan is om twaalf uur ’s nachts het spektakelstuk. Het heet Bou Embolat en met deze term zijn we bekend. Hier lazen we onlangs nog over in de krant El País. We verheugen ons hier niet per se op, maar omdat iedereen hier zo opgetogen over is, gaan we mee. We willen met eigen ogen zien wat hier nou daadwerkelijk gaat gebeuren. De tribunes zitten weer overvol. Het is middernacht, maar overal zie je families met jonge kinderen. En bijna iedereen lijkt nerveus en vol adrenaline te zitten.

Bou Embolat: stier met vuurballen
Als het begint, zien we eerst een grote groep jongens aan een touw trekken om de stier in bedwang te houden. Bij de stier zelf staat een groepje dat de stier vast probeert te houden. Vervolgens krijgt de stier een stellage met bolvormige fakkels op zijn hoorns bevestigd, die even later worden aangestoken. De stier heeft nu twee vuurballen op zijn hoorns en heet daarom Bou Embolat. Dit is echt het minder prettige deel om te zien, maar dat geldt niet voor de bewoners. De een na de ander rent richting de stier en de stier weet zelf niet wat-ie aanmoet met dit vuur. Hij rent meerdere keren weg van het plein en blijft dan in een straat staan met het idee zich verder niet meer te manoeuvreren. Zo rent hij uiteindelijk een paar keer heen en weer totdat na 30 minuten het vuur gedoofd is. De muziek gaat aan, de mensen klappen en de stier wordt weer weggeleid. Ons wordt wederom verzekerd: de stier blijft leven.

Na dit ‘spektakel’ lopen we richting het huis van Lucía en denken we vooral aan wat we zojuist hebben gezien. Het is fascinerend om te zien hoe groots dit nog gevierd wordt in Spanje, want in de zomer is Vilafamés lang niet het enige dorp waarin dit gevierd wordt. In één dorpje staat de stier met het vuur zelfs een hele nacht op een plein. Maar de mensen in het dorp vinden het geweldig en zijn er trots op. Alles en iedereen zit op de tribunes. Baby’s, kleuters, tieners, bejaarden. We kunnen gelukkig wel onze eigen mening erover geven en dat vindt men prima. Een paar dagen ervoor was er al een actiegroep langsgekomen om te protesteren tegen deze ‘spektakels’.

Paella, bordspelletjes en vuurwerk
De volgende dag zijn er ’s middags weer enkele stierenspektakels op het plein, waarbij de stier wordt uitgelokt. Deze keer zonder vuur. Wij houden het voor gezien en maken eerst in de ochtend een mooie wandeling in de bergen met een prachtig uitzicht over het dorp. Daarna genieten we van de paella die Lucía samen met een vriend uit het dorp, Jesus, heeft klaargemaakt. Later in de middag spelen we samen met de zoon en dochter van Lucía allemaal Spaanse spelletjes en blijven we wakker tot middernacht. Het eindspektakel gaat dan beginnen! Geen stier deze keer, maar vuurwerk. Het begint met een gigantische knaller door het hele dorp; er is een touw met knalvuurwerk door het hele dorp gespannen en eindigt bij de kerk bovenop de berg. Nadat het knalvuurwerk voorbij is, begint een grootse siervuurwerkshow bij de kerk. Het is echt prachtig en daarmee wel een mooi einde van het dorpsfeest.

Vastgeroeste traditie
We hebben best wel even getwijfeld of we de beelden van het dorpsfeest online wilden zetten. We doen het uiteindelijk toch, omdat dit is wat nog op zo veel plekken in Spanje gebeurt. Dorpen lopen hier voor uit, vele Spanjaarden vinden dit prachtig en het hoogtepunt van de zomer. Wij hadden er vooral onze bedenkingen bij, helemaal als het gaat om het dierenleed. We waren wel opgelucht dat het niet zo was zoals bij de échte stierengevechten, waarbij stieren daadwerkelijk doodgemaakt worden. Het is wel duidelijk dat dit een behoorlijk vastgeroeste traditie is en dat dit hoogstwaarschijnlijk nog wel even voortduurt in Spanje.

Zie hieronder de foto’s van het dorpsfeest Vilafamés en Festes, zowel van de stierenshows als ook van de mooie dingen die we gezien hebben, zoals de prachtige zonsondergang op zaterdagavond.

We hebben tevens een kort filmpje met daarin enkele beelden van het dorpsfeest en een uitleg over wat er precies gebeurt. Het zijn niet altijd de leukste beelden, dus wees daarop voorbereid.

Enkele maanden geleden waren wij ook in Vilafamés en ontdekten de schoonheid die het bergdorpje gelukkig ook te bieden heeft. Zie het hier.

Impressie van dorpsfeest Vilafamés en Festes

Wat vind je ervan?