Maandoverzicht november 2017 – deel 2

We gaan verder met het tweede deel van het novembermaandoverzicht.

17 november
We hebben een heel leuke opdracht vandaag, namelijk fotograferen in één van de leukste winkels van Valencia! Bij Cecilia Plaza. Maar eerst genieten we even van een heerlijk en gezond ontbijt bij B&B Zalamera. Bovendien maken we hier nog wat fotootjes voor op deze website.

Zalamera

Bij Cecilia Plaza maken ze alle producten helemaal zelf en de stoffen zijn honderd procent Spaans. Je kunt hier altijd wel iets voor jezelf of een ander vinden. Zoals gewoonlijk – we zijn hier al eerder geweest- maken wij eerst een gezellig praatje. De eigenaren zijn namelijk ongelooflijk hartelijk en aardig. We nemen daarna rustig de tijd om al het moois te fotograferen. Het resultaat kun je hier bekijken.

cecilia-plaza

19 november
Vandaag gaan we iets doen, wat we al veel eerder hadden moeten doen. Bergbeklimmen! Vriend Arlington doet dat regelmatig en we waren benieuwd of wij ook een keer mee konden. ´Natuurlijk!´, was zijn reactie. Eerder deze maand gingen we met hem en een andere vriend naar Requena.  Vroeg in de ochtend spreken we af op een verzamelpunt iets buiten de binnenstad, waar we met de Valenbisi naartoe fietsen. Daar staat een auto met twee mannen erin. Met hen kletsen we een eind weg, totdat een half uur later de rest aan komt kakken. Wij zijn eraan gewend, dus vinden dat ook niet erg. En waar gaan we heen? Naar Alzira, een stadje op 30 minuten afstand, waar één grote attractie is; een berg met een ijzeren kruis erop. Bij aankomst zien we dat we niet de enigen zijn. Wat een hoop auto’s! Waarschijnlijk is de berg populairder (op zondag) dan gedacht. Eerst moeten we onze groep registreren, want het is de bedoeling dat iedereen voor zonsondergang weer onderaan de berg staat.

Oké, daar gaan we dan. We wandelen rustig en maken mooie foto’s van de prachtige natuur. Al snel zien we een kloosterruïne en een kapelletje, Capella de la Mare de Deu. Het lijkt geheel opgeknapt te zijn. Een stukje verder ligt een grote vijver met honderden goudvissen. Iedereen neemt wat kiekjes en dan is het nu toch echt tijd voor de daadwerkelijke klim.

Alzira

We hebben ons warm aangekleed, aangezien de temperaturen de afgelopen weken lager zijn. Nou, dat hadden we niet hoeven doen. Het ene na het andere vest en onderhemd trekken we uit. Het eerste deel van de berg is goed begaanbaar, maar als snel gaat dat over in smalle, bijna onzichtbare ‘paadjes’. Ondertussen willen wij natuurlijk kiekjes nemen om deze met iedereen te delen, maar de anderen hebben hun stappers aan. Na een uur is het tijd voor het toedienen van energie, ofwel ons broodpakketje met wat water. Onze medeklimmers zijn ervaren en halen van alles tevoorschijn; chocolade, pastasalades, sportdrankjes… Kletsen, ontspannen, eten en dan weer richting de bergtop.

Alzira

 

Alzira

Wij raken al gauw achter en als we bijna bovenaan staan, nemen we een verkeerde afslag. Al snel loopt het dood en klauteren we door het onherbergzame. Uiteindelijk volgen we het juiste pad en tikken we het ijzeren kruis aan. Met de andere mannen hangen we erin voor een foto ter herinnering van onze prestatie. De terugweg is stukken gemakkelijker. Op een gegeven moment ziet Maarten een boom met allemaal kleine rode ronde vruchten. Ons wordt uitgelegd dat deze vrij schaars zijn. Je kunt ze gewoon eten en daarom nemen we de proef op de som. Oh, wat heerlijk zoet. Van buiten zijn ze rood, maar van binnen geel. Men noemt het vruchtje Medronho, oorspronkelijk afkomstig uit Portugal. Je ziet ze weinig. Dus als je de kans hebt…

Alzira

21 november
Ruzafa! Dit is een hippe, opkomende en multiculturele wijk. Het is bijna een dorpje op zich. We zijn hier zo weinig geweest, dat het nu eens tijd wordt om deze barrio te ontdekken. We fietsen naar Mercat de Russafa. Voordat we naar binnen gaan, bewonderen we eerst de prachtige Parroquia de San Valero. Een plaatje. Helaas is die niet open, maar de buitenkant is fantastisch.

En dan Mercat de Russafa. Wat er als eerst opvalt, is dat het hier veel rustiger is dan Mercat Central in de binnenstad. Geen toeristen en minder kraampjes. Gemoedelijker. We kopen een membrillo (kweepeer) voor bij een lekker kaasje. Bij de kaasboer kopen we een stuk queso manchego en camembert. De marktkoopman laat ons eerst proeven en we maken nog even een leuk praatje met hem. Nog een beetje kieken en loeren en daarna de rest van Ruzafa ontdekken. We komen er al snel achter dat er heel veel winkels en cafés dicht zijn en dat het avond- en nachtleven waarschijnlijk grootser is dan het dagleven.

Ruzafa

We stappen wel twee heel leuke zaakjes binnen. Eerst de biologische winkel Biosofia tegenover Dulce de Leche, gerund door een Italiaanse jongeman. De Spanjaarden moeten nog behoorlijk aan biologisch voedsel wennen. Nu komen hier vooral Nederlanders en andere buitenlanders. Je kunt hier terecht voor verschillende soorten pasta, lekkere koekjes en muffins, wijn, bier, thee, kruiden en nog veel meer. Daarna naar het interieurwinkeltje Diseño 43, waar ze de gekste ontwerpen verkopen, zoals een robot- en boekenlamp, prachtige schilderijen en tekeningen. Zeker een bezoekje waard.

22 november
Joanne haar wens komt uit. We doen het stadion Mestalla aan, waar de voetbalclub Valencia C.F. zit gehuisvest. We krijgen een toer door het belangrijkste deel. Eerst krijgen we uitleg over de belangrijkste thema’s op de tribune. We lopen daarna naar binnen het trappetje af naar de met keramiek betegelde antieke bar, waar je tijdens de voetbalwedstrijd een heerlijk biertje kunt drinken. Ook de vloer is helemaal van keramiek. Prachtig! We gaan van de ene naar de andere ruimte en elke keer krijgen we steeds meer te weten over de bijzondere geschiedenis van dit mooie stadion. Uiteindelijk staan we op het gras voor een paar mooie kiekjes. Na de toer gaan we naar het museum Manolo el del Bombo y su Museo Deportivo. Museum? Het is een bar met ontzettend veel foto’s, voetbalsjaals, bekers en allerlei andere attributen. We eten hier een lekkere bocadillo met jamón en manchego-kaas met daarbij een café solo. Na zo’n stadiontoer moet je er even weer wat energie in gooien.

Mestalla

Geen tijd voor pauze. We gaan meteen door naar Palacio de Rojas, een aparthotel in onze straat. Hier slapen wij komende nacht. Het is hier al op en top Kerst, want in de hal staat een enorme kerstboom. Miraculeus! Aan de versiering te zien, weten we al met welke doucheproducten wij ons zullen wassen morgenochtend. We maken foto’s van dit paleisje en verder gaan we even lekker ontspannen. In de avond gaan we uitgebreid koken en daarvoor hebben we heerlijke ingrediënten gekocht. Maarten laat zijn kookkunsten zien en serveert langostinos, patatas bravas, pimientos al padron en setas. Eerder deze dag waren we bij een slijterij met honderden wijnen, waaronder Las Aves del Paso. Deze slurpen we bij de gerechten. Eerste slok. Wauw! Tweede slok. Nog lekkerder! Derde slok. Schenk mij nog zo’n glas in!

palacio-de-rojas

palacio-de-rojas

23 november
Champagne! Ja, je leest het goed. We beginnen de dag met een champagneontbijt! Lekker broodje met marmelade erbij, glaasje verse jus d’orange, kopje koffie en een zoete cake. Suikers in overvloed. De rest van de week op een suikerarm dieet.

palacio-de-rojas

En dan het weer vandaag; het wordt 26 graden! En dat op 23 november. Hier worden wij heel gelukkig van! We gaan lekker naar het Turia-park waar we een stuk gaan wandelen en eindigen op een terrasje in het park waar we heerlijk genieten van de zon én van een heerlijke cortado. 

 

24 november
Palau de les Arts Reina Sofía. Dat is een muziekgebouw en ligt naast Ciutat de les Arts i les Ciències. We hebben het al heel vaak gepasseerd en nu willen we een keer naar binnen. Van de buitenkant denk je dat er maar één operazaal in zit, maar schijn bedriegt, want het enorme gebouw heeft 13 verdiepingen! Het heeft 4 grote zalen, waar optredens worden gegeven. Voor de rest wordt er veel geoefend door musici. Tijdens de toer zijn mannen bezig met het klaarzetten van alle apparatuur voor een concert van een popzanger die met zijn zangtalent vanavond de bezoekers van hun stoeltjes wil wippen. Naast de zalen zijn vooral de uitzichten over de stad, Jardín del Turia en Ciudad de las Artes y las Ciencas heel bijzonder.

Valencia

Eind van de middag hebben we afgesproken met Guillermo. Hem hebben we al eerder ontmoet voor een interview en bezichtiging in zijn zijdefabriek net iets buiten Valencia. En nu geeft hij ons een rondleiding in het zijdemuseum. Dat zit vlakbij ons appartement van in de maand april. Helaas mogen we hier niet fotograferen en filmen. Het museum toont de hele geschiedenis van de zijde in relatie tot Valencia en prachtige zijden jurken. Het gebouw zelf is kort geleden gerenoveerd en nu zie je de prachtige schilderingen en keramiekvloeren weer. Liefdadiger is de heer Juan Roig van de supermarktketen Mercadona.

Snel naar huis, opfrissen en door naar een huisfeestje van een Noord-Amerikaanse jongedame in de wijk Ruzafa. Het is vandaag namelijk Día de Acción de Gracias. En in Noord-Amerika wordt dat groots gevierd. Iedereen neemt eten of drinken mee. Wij haasten ons nog even heel snel naar restaurant La Querencia – hier geven wij vanaf maart 2018 weer heerlijke wijnproeverijen – om een paar flesjes wijn op te halen, genaamd Malcriat. Het feestje is in een prachtig oud huis. Het doet je denken aan een Amsterdams pand uit de jaren dertig of ouder. Er staan allerlei verschillende gerechten en flessen wijn op de tafels. We zijn echt aan het juiste adres! Kletsen, genieten van eten en drinken, nieuwe vrienden maken…

Valencia

Valencia

25 november
De week zit bomvol, want vandaag nemen we alweer de trein naar Xàtiva, een stadje op ongeveer 60 kilometer afstand van Valencia richting het zuiden. De afgelopen maanden hoorden we zoveel mensen over deze plaats. Daarom wordt het vandaag dan ook echt eens tijd om zelf een mening te vormen. Het staat vooral bekend om zijn gigantische kasteel. Op de route daarnaartoe stappen we eerst een prachtige kerk binnen, Colegiata Basílica de Santa María. Pompeus en heel veel goud.

Dwarrelen door de mooie steegjes om uiteindelijk bovenop de berg van Xàtiva uit te komen en daar Castell de Xàtiva te ontdekken. Je hebt twee routes hiernaartoe en wij raden sterk aan om via de kleine paadjes door de natuur te wandelen. Je komt dan van alles tegen, zoals enkele bijzondere ruïnes, grotten en veel meer. Het kasteel komt steeds meer in zicht en wordt alsmaar indrukwekkender. Eenmaal boven kunnen we twee kanten op, want het kasteel is zo gigantisch dat je een linkerzijde hebt waar je een half uur over doet om het te bekijken, en een rechterzijde die min of meer een uur duurt. We beginnen aan de linkerkant en vinden zo ongeveer elke steen, trap of toren prachtig mooi. Om nog maar te zwijgen over het waanzinnige uitzicht. Dat geldt ook voor de rechterzijde. Wauw!! Adembenemend!

Xativa

Xativa

Na het vele lopen, drinken we een caña op het terras bij het kasteel en dalen vervolgens af naar beneden. Halverwege komen we langs een oud kerkje en op aanraden van het toerismebureau kloppen we op de deur van het huis naast het kerkje. Een oude dame doet open en neemt ons mee naar het kapelletje. Wat een verrassing is dit! Het is de enige manier om binnen te komen door op de deur te kloppen en dat geeft het iets spannend en magisch. Eenmaal beneden in het dorpje hebben we aardig trek gekregen, maar het is nog hartstikke vroeg. We drinken nog ergens een cerveza en als de eerste restaurantjes opengaan, begeven we ons naar de eerste de beste. Daar blijkt net een feest geweest te zijn en een dame van het gezelschap heeft kennelijk iets te diep in het glaasje gekeken. Terwijl wij een heerlijke vino tinto met patatas bravas, rabo de toro en verduras a la plancha oppeuzelen, hangt die dame iets verderop met haar hoofd boven een emmer. Ach, het is ook wel een komisch tafereel.

Met onze buik gevuld, lopen we vervolgens weer richting de trein om naar Valencia terug te keren!

26 november
Het is vandaag zondag en dat betekent dat de meeste musea gratis te bezoeken zijn. We hebben inmiddels het merendeel wel ontdekt, maar er staan er nog zeker een paar op onze lijst waarvan we er vandaag twee willen afvinken!

We beginnen bij Centro Arqueológico de la Almoina achter de basiliek op Plaza de la Virgen. In dit museum zijn ontzettend veel resten te vinden van de oude stad Valentia Edetanorum dat uit 138 voor Christus stamt. Pas tussen 1985 en 2005 zijn deze resten gevonden en opgegraven en sinds 2007 kun je in dit museum alle restanten bekijken. En dat is behóórlijk indrukwekkend! Hier liggen niet een paar stenen, nee, hier zie je een stadscentrum onder de grond! Weliswaar ruïnes, maar je kunt hier echt in zien wat het geweest is. Een badhuis, basiliek, school, marktplein, noem het maar op. We zijn onder de indruk!

Valencia

We kunnen hier nog wel even blijven, maar alle musea sluiten om 14:00 uur dus we moeten ons haasten. We willen namelijk toch graag een keer Plaza de Toros goed van binnen bekijken. Het is immers een prachtig gebouw, ongeacht wat je van de activiteiten in de arena vindt. En ja, als we eenmaal binnen zijn, beamen we dat het echt een prachtige arena is. Zowel de gehele tribune en alle balkonnetjes als ook de gang om de arena heen met oude ornamenten. We lopen de hele arena rond en gaan daarna naar het museum dat erbij zit en lezen over de geschiedenis van het stierenvechten in deze Plaza de Toros. Dan slaat de klok inmiddels 14:00 uur en is het tijd om te gaan. We lopen richting Calle Colón en eten daar bij een lunchtentje even een broodje om vervolgens nog een beetje te winkelen. Het zonnetje schijnt, wat een heerlijke zondag!

Valencia

27 november
Vandaag gaan we lunchen bij restaurant María Mandiles. We hebben hier al vaker gegeten en nu zijn we hier op uitnodiging voor onze website. María Mandiles zit op drie verschillende locaties in de stad en wij zijn door eigenaresse Juliana uitgenodigd op Plaza Manises, op een steenworp afstand van ons huis. Het is er al gezellig druk met veel werklui die hier komen lunchen. We krijgen een menú del día voorgeschoteld en kiezen zelf ons voor-, hoofd-, en nagerecht. Bekijk in onze blog wat we allemaal gegeten hebben. Een ding: het was heerlijk!

maría-mandiles

Met een volle buik lopen we naar huis, want we moeten onze spullen pakken. Vanavond slapen we namelijk in de B&B ABCYou! Deze Bed and Breakfast zit in de wat chiquere wijk van Valencia dichtbij de wijk Ruzafa. Bij aankomst kletsen we gezellig met de Nederlandse Kris die hier werkt en vervolgens bekijken we onze kamer en schieten we de foto’s. Het ziet er allemaal prachtig uit en we slapen en ontbijten er heerlijk!

ABCYou

29 november
Twee dagen later dient alweer een nieuwe slaapplek aan. Deze keer slapen we in Blue Moon Apartments, dichtbij ons huis in de mooie wijk El Carmen. Maar voordat we hiernaartoe gaan, hebben we een afspraak met Víctor, de eigenaar van interieurzaak Triggo. We ontmoetten hem op een feestje van Valencia Excellence en vandaag zijn we in de winkel om foto’s te nemen. De spullen zijn allemaal prachtig, ware het niet dat het vandaag enorm druilerig weer is en het lichtinval daardoor niet opperbest is. We schieten de foto’s, maar beloven morgen terug te komen om de rest te fotograferen als het wat lichter in de winkel is.

Triggo
Vervolgens gaan we naar Blue Moon Apartments waar we de komende nacht zullen doorbrengen. We worden hartelijk ontvangen door de aardige eigenaar Francisco en we slapen in een appartement naast de oude Arabische stadsmuur.

Voordat we hier gaan slapen, gaan we eerst nog even naar Cine Lys. Het is immers woensdagavond, onze favoriete dag om een filmpje te pakken! We gaan deze keer naar Asesinato en el Orient Express, oftewel Murder on the Orient Express. Maarten wil al weken deze film zien, dus vanavond wordt het daar tijd voor. Popcorn erbij, heerlijk.

30 november
De laatste dag van bomvol november! Nadat we in het appartement geslapen hebben, gaan we weer richting ons eigen huis. We droppen daar onze spullen om snel weer op de fiets naar Triggo te vertrekken. Want gelukkig schijnt de zon volop, waardoor we nog enkele mooie plaatjes kunnen schieten! En nog een mazzeltje, want naast Triggo zit Basílica San Vicente Ferrer en die was tot nu toe altijd dicht als wij hier in de buurt waren. Maar vandaag blijkt de basiliek open en wachten we nog even met de foto’s van Triggo en gaan we eerst snel de basiliek naar binnen. We zijn echt onder de indruk van de schoonheid van deze basiliek. Dat hadden we niet verwacht!


Nadat we klaar zijn bij Triggo, bezoeken we her en der in de stad nog wat plekken die we fotograferen voor de website en sluiten de dag thuis af met een lekker glaasje wijn. Wat een topmaand was november!!