Weekoverzicht 10

We doen de laatste weken héél rustig aan, want het is hier WARM. Nog net niet een oven zoals in het Spaanse binnenland, maar hier is het ook heerlijk zweten! We krijgen heel veel energie van alle leuke dingen die we doen, maar die energie verdwijnt wel een beetje door de warmte. Dus we begrijpen inmiddels heel goed waarom hier alles vaak lang duurt, de Spanjaarden siesta houden en alles op een heel rustig tempo gaat. Daar hebben wij ons maar aan overgegeven. Oftewel: mañana, mañana.

Zaterdag 8 juli

We haasten ons vanmorgen naar Plaza del Ayuntamiento, want daar vindt een heus festival plaats rondom het Spaanse drankje horchata. Horchata is gemaakt van een tijgernoot en in combinatie met melk en een beetje suiker is dit een lekker verfrissend drankje! Aangekomen op het plein valt het behoorlijk mee qua drukte. Sterker nog, er is bijna niemand. Wellicht omdat het midden op de dag is én het 39 graden is… Desalniettemin wagen wij ons aan zo’n drankje en kletsen we een eind weg met jan en alleman achter de kraampjes. Er wordt wat gezongen, er zijn koks die demonstraties geven en er worden enkele sketches opgevoerd. Prima sfeertje, lekker relaxed op de zaterdagmorgen.

Na de horchata hebben we wel zin in wat eten en dus lopen we restaurant Trece binnen, vlakbij ons huis. Nog nooit gegeten, maar het ziet er altijd supergezellig uit en dus kiezen wij voor een Menú del Día. Trece heeft helaas geen terras, maar met dit weer vinden wij een keertje in de airco zitten niet zo’n punt. We krijgen 3 verschillende kleine voorgerechten geserveerd: croquetas met 2 soorten ham, een zomerse ensalada en een potje met patatas, jamón, huevos y cebolla. Daarna volgt het hoofdgerecht met heerlijk rosé gebakken salmón op een bedje van avocado. We slaan een postre deze keer over en kiezen voor een café solo. En dit alles voor maar €13,- p.p.! We kletsen nog wat met de eigenaar en gaan dan weer huiswaarts.

Thuis trekken we snel ons zwemkleding aan en springen we op de Valenbisi: lekker naar het strand! Het is te warm om verder nog iets te doen, dus dan maar lekker een duik in de zee. Die 6 á 7 kilometertjes zijn dan wel even pittig heen en (voorál) terug. Maar geeft ook wel weer voldoening. We zijn vandaag overigens niet de enigen op het strand…

Eenmaal thuis hebben we geen tijd meer om nog iets te eten, want er staat alweer iets leuks op de planning: een openluchtconcert in Ciudad de las Artes y las Ciencias! 30 afgestudeerde studenten van de Berklee University -een universiteit met locaties in Valencia en de Verenigde Staten- in muziek en film laten hun werk zien! We fietsen er op onze Valenbisi naartoe en aldaar is het een drukte van jewelste, maar wel heel relaxed. Je kunt lekker in het park zitten met uitzicht op het podium, iedereen zit op kleedjes en heeft drinken en eten meegenomen. Sommigen zijn zelfs met hele families gekomen! Aldaar bezweet en wel aangekomen, lopen we naar onze vriend Arlington die daar met een heel stel in het park zit. Onder anderen met de Nederlandse Aline die we inmiddels kennen en hier al een tijdje woont en enkele Amerikaanse en Spaanse vrienden. Later op de avond schuiven nog meer mensen aan, onder wie een Nederlandse jongen, Bastian, die hier ook woont. Het concert horen we op de achtergrond, maar eigenlijk kletsen we de hele avond en nacht in het honderd en fietsen we na tweeën terug naar huis met Arlington. En, een primeur: géén alcohol deze avond 😉

Maandag 10 juli

We hebben vandaag afgesproken met Rodolfo. Rodolfo is van Bodega Vegalfaro waar wij een maand geleden waren uitgenodigd voor een wijnproeverij. Er is even miscommunicatie waar we nou zouden afspreken, en wat blijkt: hij verwacht ons begin van de middag op de wijngaard. Klein detail: die wijngaard ligt 70 kilometer verderop en de treinreis duurt 2 uur. Hoe laat is het nu? Kwart over 9 en we moeten nog douchen. Hoe laat gaat de trein? 10:40 of 15:40. Tja, dat betekent haasten!! Dat doen we en we hijsen onszelf weer op de fiets. Ook nog eens netjes gekleed (veel te warm) en dus opnieuw zweten! Kletsnat komen we aan op het station. We hebben nog 6 minuten. We haasten ons naar het ticketsysteem en mooi: er gaat een snelle trein en die doet er maar 20 minuten over. Top! Vertrekt over 3 minuten. Die automaten zijn alleen zo lààààngzaam. De klok tikt, het systeem loopt vast, de trein vertrekt over 1 minuut en als we de tickets bíjna hebben, staat er: geen zitplaatsen meer vrij! Nee, hebben we hier zo hard voor gefietst en gehaast? 15:40 is eigenlijk te laat en er gaat daarna nog maar 1 trein terug naar Valencia en die gaat pas om 22:45. Increíble! Rodolfo vindt het allemaal een grote gekte, locura!, en dus spreken we af dat we elkaar toch maar de volgende dag in Valencia ontmoeten. Oké. Dit was in elk geval goede ochtendgymnastiek. Nu maar naar huis, bikini en zwembroek aan en de zee in 🙂

Thuis komen we er overigens na wat uitzoekwerk achter dat er veel meer treinen per dag die kant opgaan en zelfs bussen…

Dinsdag 11 juli

We spreken deze middag met Rodolfo af bij Alamada Beers dat tegenover het Túria-park zit. We kletsen een eind weg over wijn, zitten op het terras bij een biercafé en drinken…… water! De eerste afspraak met een Spanjaard zónder alcohol. Ook weleens fijn 😉 Na een vruchtbaar gesprek lopen we direct door naar de volgende afspraak. Want een oud-collega van Maarten, Ana, is in Valencia voor werk. Gezellig! We eten lekker tapas met elkaar en eindigen de avond met een flinke bel gin-tonic. Leuk om haar weer te zien en bij te kletsen!

Donderdag 13 juli

Vandaag is het poetsdag, want vanmiddag komt er weer bezoek uit Nederland! Joanne haar oud-collega en vriend Tom komt gezellig een weekend naar Valencia. Eerst even het huis spik en span maken, lekkere wijn bij Mercat Central inslaan en dan op naar het vliegveld. We laten de stad zien, ontdekken een sky bar (Ateneo Sky Bar) met een supergaaf uitzicht, drinken biertjes, eten tapas en wagen een dansje in het centrum!

Vrijdag 14 juli

Ondanks de paar drankjes van gisteravond, beginnen we dag sportend in het Túria-park. We zijn inmiddels volgens het Spaanse nieuws in een hittegolf belandt en dus zit er verder die dag maar één ding op: strand! Joanne slaat eerst nog even factor 50 voor haar gezicht in, want die vindt het wel mooi geweest met al dat bruin. Bruiner hoeft niet 😉 Daarna gaan we heerlijk naar het strand, zwemmen veel in de zee ter verkoeling en eten daarna een tapa’tje bij het immer gezellige La Pizarra. ’s Avonds eten we op het sfeervolle plein Plaza del Carmen en knallen we thuis op het balkon een lekkere fles Moët open die Tom heeft meegenomen uit Nederland! Alsof we nog niet genoeg bewogen hebben, pakken we wederom de fiets en gaan we tegen middernacht naar Ciudad de las Artes y las Ciencias. Want in L’ Umbracle schijnt een vette club te zitten. In de open lucht!

En na een topnacht kunnen we beamen dat dit inderdaad wel echt een hele gave club is om te stappen!

Zaterdag 15 juli

Ja hoor, daar is-ie. Een lichte kater… Dan maar uitbrakken op het strand! Na een stevig laat ontbijt, weer de fiets op en met 39 graden gezellig naar het strand fietsen. De zilte zeelucht doet ons goed en brengt ons weer een beetje tot leven 😉 ’s Avonds genieten we op een heel gezellig pleintje uiteraard weer van de geweldige Spaanse keuken!

Zondag 16 juli 

Op de vroege zondagmorgen verlaat Tom ons weer en de rest van de dag doen we lekker rustig aan. Er komt prompt nog een mini-processie door de straat en sportfanaat Joanne kijkt hoe Bauke Mollema de etappe wint in de Tour de France… Daarna nemen we een kijkje bij Mercat de Tapinería. Dit zit in het centrum en het zijn een paar winkeltjes met voornamelijk tweedehands spullen. Enkele jongeren die hier werken hebben een soort festival georganiseerd, El Fabuloso. Het is niet heel spectaculair, maar wel echt iets voor de zondag. We struinen door de winkeltjes, zien de leukste spulletjes en kopen een paar leuke posters. Buiten wordt heerlijk gedanst, swing genaamd en zo genieten we nog even heerlijk van deze dag.

Maandag 17 en dinsdag 18 juli

We doen deze dagen vooral maar één ding: genieten van ons Spaanse leven en de vrijheid. We zijn veel op het strand, lezen boeken en denken na over de komende tijd. We leven hier van dag tot dag en dat is heer-lijk. Maar tegelijkertijd vliegen de weken zó snel voorbij dat je toch ook een beetje nadenkt over de toekomst. Eind oktober -ja, dat klinkt nog ver weg- loopt het huurcontract af, de komende weken zitten vol met bezoekjes waardoor de tijd nóg sneller gaat en dus moeten we ons tussendoor wel een klein beetje afvragen hoe we ons voelen, wat onze plannen zijn, enzovoort. We schrijven de ideeën voor onszelf op en gaan daar binnenkort maar eens wat concreter over nadenken…

Woensdag 19 juli

Na wat getik voor de website en gestruin door de stad ploffen we neer op het terras van restaurant Nuna. Nog maar net geopend, hartje centrum. We drinken een biertje en eten wat falafel en raken dan aan de klets met de eigenaren. En leuk: ze nodigen ons uit voor een avondje couscous in hun restaurant! Anderhalf uur later verlaten we Nuna en de afspraak staat. Aanstaande vrijdag komen we eten!

Dan moeten we als de wiedeweerga naar huis, want buurvrouw/huisbazin Lucía vraagt of we langskomen. Wat is er aan de hand? Nou, eigenlijk iets heel leuks! Dochter Gabriela mag volgend jaar meelopen in allerlei processies -wat écht heel bijzonder is hier- en daar heeft ze een speciale jurk voor nodig. Die jurk wordt gemaakt van zijde, iets waar Valencia bekend om staat. En Lucía heeft ons gevraagd of wij dit hele proces met onze camera willen volgen. Te leuk! Hoe en wat precies hoor, lees en zie je binnenkort. De bedoeling was vanavond in elk geval om alleen even de maker van de stof te ontmoeten, maar we verlaten bijna 4 uur later pas het huis… één deur verderop.

Donderdag 20 juli

Vandaag is een dag die we nog even een beetje geheim houden, maar we sluiten in elk geval een leuke deal voor onze website…:) O ja, we poetsen ook nog wat af in huis, want morgen komt er opnieuw bezoek uit Nederland…

Wat vind je ervan?