Drie fantastische maanden in Valencia en omgeving!

Een weekoverzicht van onze belevenissen in Valencia? Nee, dit overzicht gaat over de afgelopen 3 maanden augustus, september en oktober! En je kunt je natuurlijk voorstellen dat we in die tijd heel veel hebben meegemaakt. Hierbij de hoogtepunten!

Augustus

Onze goede vrienden Pascal en Manouk verblijven bij ons, van 30 juli tot en met 4 augustus. Het is supergezellig. We laten hen de hoogtepunten zien, liggen op het strand, genieten van lekkere drankjes en eten bij leuke restaurantjes. Een topweek kun je wel zeggen!

Na deze gezellige week vliegen we naar Hyères, een kustplaatsje aan de Côte d’Azur in Frankrijk. Maarten is er tijdens zijn tienerjaren al een keer geweest en weet hoe mooi het daar is. En dat is het nog steeds. Strand, zee, natuur, bodegas en meer. Het verblijf is op een camping met de ouders van Maarten in een chalet. En zijn zus, haar vriend en hun kinderen slapen in een chaletje enkele meters verderop. Het is een heerlijke week, vooral het terugzien van de kinderen. We verwennen hen dan ook met een aantal cadeaus. Het enige wat we doen, is genieten. Op het strand en zwemmen, flaneren aan de boulevard en een bezoek aan het museum over Le Gendarme van Saint-Tropez, eten in de leukste eettentjes, keezen (oud-Nederlands bordspel), lekkere wijntjes drinken bij een lokale bodega… La vie est belle!

 

Op 15 augustus is Hemelvaart, Asunción de la Virgen. De heilige maagd Maria wordt van Iglesia del Milagro naar Catedral de Valencia gesjouwd, begeleid door muziek. In de kathedraal wonen we een dienst bij. Een ding kunnen we je beloven; dit is de mooiste dienst ooit. De entourage is prachtig, een heel peloton aan geestelijken is aanwezig en een koor met dirigent laat van zich horen.

Op uitnodiging van onze dueña en tevens vecina, huurbazin/buurvrouw, verblijven we van 19 tot en met 21 augustus in haar huis in het idyllische Vilafamés. En we maken wat mee! Eerst de verjaardag van haar neef, waarvoor andere familieleden ook zijn uitgenodigd. Het is een prachtig tafereel. We eten een traditioneel gerecht, drinken wijn, nadien is er taart, de neef krijgt cadeaus en we zingen voor hem.

In de middag is het tijd voor stieren. Het hele dorp is uitgelopen en wacht op dat de stier wordt losgelaten. Het dorpsplein is omringd door tribunes en mensen wachten vol spanning af. De stier staat in een grote kist en dan gebeurt, waar iedereen voor komt; het beest rent als een dolle op iedereen af en de mensen rennen weg en op hem af om het dier uit te dagen. Na een poosje uitdagen, is de dier afgepeigerd en moet iedereen even weer geduld hebben voor het volgende espectaculo.
Wij kletsen met wat mensen, drinken een wijntje bij de plaatselijke wijnwinkel, totdat er een horde jonge stieren keihard door de straat heen holt en we aan de kant moeten springen. Kort daarna begint het grande spectacle. Een stier staat vastgebonden op het dorpsplein en wordt door een menigte in bedwang gehouden. Op de hoorns zit een constructie vastgeklemd met aan weerszijden twee ballen. Die worden beide aangestoken, de stier wordt losgemaakt, de hulpjes rennen weg, de stier slaat op hol en één man houdt zich aan de staart vast, totdat hij het niet meer houdt. De stier rent over het dorpsplein en in de straten en na een halfuur uitdagen, zit het erop. Dit wordt ook wel Bou Embolat genoemd.

Op 24 augustus reizen we met de trein naar het stadje Sagunto. En dat is niet zomaar, want de Vuelta is gaande en de wielrenners fietsen ook door dit plaatsje. De straat is afgezet, de politie is op zijn hoede en de toeschouwers staan al een hele poos klaar. En dan is het moment daar; de mannen komen met een ongelooflijke snelheid langs het publiek, wij fotograferen hen en voor je het weet, zijn ze alweer vervlogen. Kort en krachtig spektakel.

Een dagje helemaal iets anders doen op 25 augustus. Dieren spotten in de dierentuin van Valencia, BIOPARC. In het hart van Afrika, zoals de dierentuin zelf pretendeert. Dat willen wij met onze eigen ogen weleens ervaren. Oké, we kunnen die leus alleen maar bevestigen. Echt prachtig. De dieren hebben veel ruimte. Je ziet de mooiste dieren. Bij sommige kun je heel dichtbij komen. Zeker een bezoekje waard.

     bioparc-valencia

Eind augustus arriveren het zusje van Joanne en vriendin Ilse van haar in Valencia. Zij slapen bij ons. Helaas voor hen is het tijdens hun verblijf huilen met de pet op, qua weer dan. Regen en wolken. Maar gelukkig hebben we iets heel gaaf op de planning staan, namelijk Tomatina!!! Met de bus rijden we naar het plaatsje Buñol en daar vindt een heus tomatengevecht plaats. Nou ja, er worden vooral heel veel tomaten op ons gegooid. Zes vrachtwagens rijden door een smal straatje en aan weerszijden staan duizenden mensen, gekleed in hun kloffie met een zwembril op.

Voor de ontspannenheid gaan we met z´n vieren naar Dulce de Leche, het hipste taart- en koffietentje van Valencia. Het ligt in de wijk Ruzafa, Voor de comfortabele stoelen moet je er niet naartoe gaan, wel voor de heerlijke gebakjes. Tout Nederland zit hier, dus wel behoorlijk toeristisch.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


September

We sloten de maand augustus af met bezoek en we beginnen september (2-8) eveneens met visite. De broer Sander van Joanne en zijn vrouw Susanne staan op de stoep. Nou ja, zij overnachten wel in een hotel. Voor ons wel fijn, want continu je tweepersoonsappartementje delen met anderen, is behoorlijk energierovend.

Natuurlijk spelen we eerst voor gids in de stad, eten we een ijsje bij de beste ijssalon van Valencia, maar bezoeken met een huurauto ook La Fustera en het plaatsje Oliva. Dit is een klein, idyllisch plaatsje richting Alicante. Een politie-agent oppert om als gids het dorp te laten zien en dat laten wij ons geen twee keer zeggen. Het is een superaardige man en vertelt leuk over Oliva. Daarna rijden we door naar La Fustera om op het strand bij te kleuren en om onszelf onder te dompelen in de azuurblauwe zee. Het diner dineren we bij Mandala, altijd een goede plek om een wijntje en tapas te eten.

Eerder ontdekten we een leuke kapelletje bij ons in de buurt en dat willen we ook aan Sander en Susanne laten zien. We hebben deze keer echt heel veel geluk, want twee oude dametjes doen de deur ervan open en we mogen binnenkijken. Binnen staan allemaal steunpilaren, zodat de boel niet instort. Er hangen schilderijen, foto´s en vanwege religieuze beweegredenen lichaamsdelen van plastic. De vrouwtjes vertellen over de geschiedenis. Prachtige ervaring, aangezien het geen reguliere bezienswaardigheid is.

Op 10 en 12 september ontdekken we dat er een ontzettend oude stadsmuur in Valencia is en een gedeelte daarvan ligt gewoon bij ons onder Plaza del Tossal verborgen. We doen een hele route aan; muren in winkels, een universiteit, in steegjes en torens op plekken waar je niet zomaar komt.

Het wordt tijd dat naar onze oude studiestad gaan… Madrid! Op 13 september nemen we de trein en anderhalf uur later staan we de hoofdstad. In 2011 studeerden wij hier en in 2015 zijn we hier nog een keer een paar dagen geweest. Wat een immense stad, veel drukker dan Valencia.

Eerst doen we de Nederlandse ambassade aan, want Maarten heeft een nieuw paspoort nodig. We lunchen daar dichtbij in een soort kantine-achtig restaurant, waar ook veel ziekenhuispersoneel zijn middageten verorberd. Er valt ons iets heel bijzonders op. Artsen drinken tijdens hun lunch een biertje, iets wat in Nederland ondenkbaar is. Ach ja, zolang hij zij hun operaties goed uitoefenen…

Daarna hup naar het hotel, even installeren en dan de stad in. We gaan eerst naar een prachtig museum, dat helemaal over het koningshuis van Spanje gaat. Elke verdieping gaat over een andere periode. Het lijkt alsof het net gerenoveerd is en dat hebben ze magnifiek gedaan! Als je ziet wat voor vorsten het land hebben bestuurd, is het wonderbaarlijk dat Spanje heden ten dage nog steeds een koningshuis is.

De volgende dag, 14 september, nemen we de bus naar het middeleeuwse Chinchón. Dat ligt een uurtje verwijderd van Madrid. Het is een schattig klein dorpje. Eerst lopen we de heuvel op naar een kasteel dat nog behoorlijk intact is, maar dat we niet kunnen bezoeken. Ach ja, de buitenkant is ook heel mooi, net zoals het uitzicht. Daarna wandelen we door smalle steegjes naar het dorpsplein, wat tevens als stierenarena wordt gebruikt. Daaromheen zitten huisvesten allemaal restaurantjes. Het is echt alsof je terug in de tijd gaat. Fantastisch! We drinken een biertje en wat tapas op een terrasje, zodat we vol energie de rest van het dorpje kunnen ontdekken.

We willen heel graag naar een wijnproeverij en volgen iedere keer allerlei borden, maar alles blijkt gesloten. Bij één kunnen we wel naar binnen, maar worden er alleen in het weekend proeverijen georganiseerd. Wel mogen we in de wijnkelder kijken. We drinken daar een biertje en krijgen wat jamón iberico erbij. Daarna weer doorzoeken, wat moeilijk blijkt, dus dan maar eerst even weer een drankje. We belanden in een heel ouderwets restaurant, waar alle bewoners elkaar lijken te kennen.

We vervolgen onze ontdekkingsreis en dan stuiten we uiteindelijk op een bodega: Vinícola San Roque. Het lijkt te zijn gesloten voor wijnproeverijen, maar we vragen voor de zekerheid toch even aan een man. Hij haalt er direct weer iemand anders bij en we mogen buiten de openingstijden om wijntjes proeven. Maar dat niet alleen, ook laat de oenoloog ons het hele proces zien. Hij neemt ons mee naar boven, waar je in de wijnvaten kunt kijken. Daarin worden de druiven ‘gestampt’. Hij laat ons ook een beetje van de verse druiven proeven. Het is heerlijk koel en op en top puur. Eigenlijk nog lekkerder dan wijn uit een flesje. Ook zien we het wegen en lossen van de druiven. Een mooi proces om eens te zien. Natuurlijk kopen we ook een aantal flessen, genaamd Galindo.

Op vrijdag, 15 september, eten we met onze oud-docent Chari en haar vriend Rodrigo in een typisch Andalusisch restaurant in Madrid. Er zitten eigenlijk alleen maar Spanjaarden, wat je het echte Spaanse gevoel geeft. Maarten zegt bij voorbaat alvast dat hij het liefst zo min mogelijk gefrituurde gerechten wil eten, want daar staat het zuiden om bekend. Daarom bestelt Chari gevarieerde platos. Een wit wijntje erbij. Helemaal top. Later op de avond buiken we uit in een hippe bar en drinken daar een hip Spaans drankje: Larios. Lekker, zoet en stevig.

De zestiende is het weer tijd om huiswaarts te keren.

17 september staat in het teken van paella! Onze buurvrouw/huurbazin/vriendin laat zien en legt uit hoe we echte Valenciaanse paella moeten maken. En we dienen bij de les te blijven, want twee weken later gaan wij hetzelfde doen en dan voor het hele gezin. Ai, opletten dus! Het is een heel proces, dat ongeveer twee uur duurt. Onderwijl komen haar man, zoon en dochter af en toe binnenlopen om te kijken of alles goed gaat. Eenmaal aan tafel genieten van wijn en van de ongelooflijk lekkere paella. Goed om te weten, is dat Valenciaanse paella uit rijst, snijbonen, kip en konijn bestaat. Beweert een restaurant in Spanje of Nederland iets anders, dan heeft-ie het fout.

Woensdagavond is bij ons meestal filmavond, zo ook de 20 september. We gaan deze keer naar de film La Seduccion. In het Engels The Beguiled, maar hier is alles natuurlijk lekker nagesynchroniseerd! Goede film, al vonden we het einde ietwat tegenvallen.

Maarten doet nog een keer het buitenland aan en deze keer Oostenrijk. Om precies te zijn Seefeld. Hij heeft daar van 22 tot en met 25 september een reünie met zijn oud-collega’s om het vijfjarige jubileum van het tandartsenproject van DPA Dentistry te vieren. Eerst vliegt Maarten naar München en daar op de luchthaven wacht hij op al zijn oud-collegae/vrienden. Met z’n allen in de bus naar Seefeld en dan begint het festijn in hotel Wetterstein. Wijntje, hapje, biertje, hapje. Heerlijk! Ook een oude klant (Fenny) van Maarten is er, met wie hij altijd heel goed kon en kan opschieten. Super om iedereen na een lange tijd weer terug te zien! De rest van het weekend bestaat uit veel kletsen, een modern spoorzoekersspel met tablet, drankje met Fenny bij het water, drankjes en hapjes in het dorp bij haar beste delicatessenbar, uiteten in een typisch Oostenrijks restaurant en barbecueën. Maar er moet ook nog een klein beetje gewerkt worden, namelijk introductiefilmpjes van de tandartsen opnemen. Fantastisch weekend!

En terwijl Maarten in Oostenrijk zit, heeft Joanne bezoek! Vriendin en oud-collega Lieneke komt een paar dagen op bezoek. Lekker fietsen, strandje, wijntje. Zij vermaken zich uitermate goed!

Op 30 september bereiden we ons alvast voor op Nou d’Octubre, een Valenciaans feest dat over de bevrijding van christenen op Moren gaat. Op die dag is het de bedoeling dat de man aan zijn vrouw of scharrel marsepeinen figuurtjes in de vorm van fruit of groente geeft, verpakt in een (schone) zakdoek. Wij doen een voorproefje en kopen bij een goede bakkerij een aantal. Daarbij halen we orxata, een typisch Valenciaans drankje gemaakt van tijgernootjes, melk en suiker. Eigenlijk zijn wij allebei niet zo weg van marsepein, maar eten de figuurtjes toch op. Het is alsof er heel veel suiker in is verwerkt, meer dan in Nederland. De orxata is trouwens wel heel lekker.

’s Avonds vieren we feest, want vriend Arlington is jarig. Hij viert het gezellig in de kroeg in de wijk Ruzafa met veel vrienden. Een en al gezelligheid en we gaan door tot in de late uurtjes…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oktober

De eerste 9 dagen van oktober staan in het teken van de overwinning van de christenen op de Moren enkele honderden jaren geleden. Op het Plaza de la Virgen wordt op 1 oktober de geschiedenis van de verdrijving van de Moren nagespeeld. Mannen en vrouwen schieten met geweren en er wordt op trommels geslagen. En zo gaat het eigenlijk de hele dag door.

Alardo-d’arcabusseria

Voor ons begint de culinaire week op woensdag 4 oktober. Door eigenaresse Coqué van La Querencia zijn we uitgenodigd om in haar restaurant te eten. We krijgen de lekkerste wijnen van haar eigen lijn ingeschonken en eten heerlijke tapas.

La-Querencia

Iets heel speciaals staat vandaag, 5 oktober, op de agenda. We gaan met eigenaar Guillermo naar zijn zijdefabriek. Deze ligt iets buiten Valencia en daarom rijden we met hem mee ernaartoe. Hier worden klederdrachtjurken voor de Fallas gemaakt. Hij geeft ons een rondleiding, legt het proces uit en we zien twee zijdemakers aan het werk. Een uniek kijkje in de keuken!

Omdat Coqué de eigenaren van een bierrestaurant kent en zelf ook zaken met hen doet, regelt zij dat wij op 6 oktober heerlijke speciaalbiertjes met lekkere hapjes kunnen eten bij Tyris On Tap. En van welk biermerk zijn de drankjes? Van Tyris. Dezelfde avond spreken we af met oud-collega Pascal van Joanne en zijn vriend Berry. We drinken op Mercado de Tapinería, een gezellig pleintje met een leuk restaurantje. Buiten drinken we heel wat wijntjes en een aantal hapjes. Daarna duiken we een kroeg in, totdat we wegens sluiting onder het rolluik naar buiten moeten.

tyris-on-tap

Op 7 oktober wordt er op de muur van Palau de la Generalitat een kunstzinnige video geprojecteerd en in onze straat rennen mannetjes met vuurwerk.

Zondag 8 oktober gaan Pascal en Berry alweer naar huis en sluiten we natuurlijk wel culinair af. Aan het strand La Patacona van Valencia zit een heel goed restaurant, waar je buiten en binnen kunt eten. Wij ploffen gezellig neer in de tuin van La Girafe, eten heerlijk en drinken natuurlijk nog even een wit wijntje.
In de avond treedt een koor op in het paleis op Plaza del Ayuntamiento. Ouwe dames en heren komen langzamerhand de feestzaal binnenlopen, de dirigent tikt af en dan zingen zij het Valenciaanse volkslied, in het Valenciaans natuurlijk. Daarna bezoeken we Palau dels Mercader, want je kunt de hele week gratis in paleizen. Tegen middernacht vragen we de buren om samen naar het grote vuurwerkspektakel in Jardín del Turia de te gaan. Wat een mooie show! Er is daadwerkelijk geen cent op bespaard.

Maandag is het dan echt Nou d’Octubre. In de ochtend is er een kleine optocht met Valenciaanse hoogbekleders en organisaties. Langs de kant staan ook twee grote groepen te joelen voor en tegen onafhankelijk van Catalonië en Valencia. Eigenlijk overheerst dat de hele optocht. Daarna halen we de ouders van Joanne op bij de metro, die voor vier dagen naar Valencia zijn gekomen. Zij vallen met hun neus in de boter, want we gaan direct door naar een gigantische parade in de stad bij Plaza del Ayuntamiento. Honderden ridders lopen mee, verdeeld in groepen en met verschillende soorten kleding.

De volgende dag gaan we met de ouders (Kees en José) van Joanne naar de middeleeuwse markt, die gehuisvest is op de brug bij de Torres de Serranos. je kunt er eten en olijven, kaas, vleeswaren, snoep, kruidenthee en dergelijke kopen. Een man van een eettentje wil graag dat Maarten een gebraden varken vasthoudt, maar dat gaat hem iets te ver. Bij hetzelfde tentje drinken nog wel even een biertje. Aan de overkant van de brug staat een olijvenkraam. De marktkoopman biedt een olijf aan Joanne aan. Ze merkt al gauw waarom hij zo lacht als zij de olijf begint te eten. Joanne wordt rood en heeft snel wat anders nodig. Pittig!

Het wordt weer eens tijd om een andere stad te bezoeken. En vandaag, 11 oktober, kiezen we voor Peñíscola. We huren een auto bij het Estación Joaquín Sorolla en rijden ernaartoe. Onderweg zien we het platteland van de Comunidad Valencia. Ook heel mooie om te zien, vooral de bergen. En dan komen we aan in Peñiscola. We zetten de auto weg en lopen richting het centrum… wauw! Wat een prachtig bergstadje! Het staat niet voor niets in de lijst van mooiste dorpjes van Spanje.
We lopen helemaal naar boven, gaan zitten op een terras met uitzicht over de hele stad en lunchen bij een minirestaurantje, waarvan de bediening uit de vorige eeuw komt. Daarna gaan we in het Castillo de Peñíscola. Het is heel groot en zo goed als helemaal intact. Na het kasteel wandelen we in de kasteeltuin, waar roofvogels op balkjes staan. Wel vastgebonden aan hun poten, zodat ze niet wegvliegen.
Daarna verder de smalle straatjes ontdekken en op een gegeven moment weer op huis aan, zodat we in Valencia redelijk op tijd op het terras van Le Bistrot op Plaza del Tossal kunnen smikkelen van paella.

Peñíscola

Vandaag, 12 oktober, doen we een wissel. De ouders van Joanne terug naar Nederland en daarvoor in de plaats Fenny, Freek (oud-klanten) en zijn vrouw Annemarie. Restaurant La Riua -volgens sommigen eet je hier heerlijke paella- lopen we in en daar zitten de drie te eten en drinken. Aangezien er door een slechte akoestiek en een grote groep mensen moeilijk te communiceren valt, wandelen we naar Mercado de Tapinería en drinken daar op het terras speciaalbiertjes en wijn en bespreken ondertussen de planning van de volgende dag. Maarten heeft namelijk een dag voor hen samengesteld.

13 oktober vroeg uit de veren naar de bushalte om samen met Fenny, Freek en Serge bootje te varen op het op een na grootste zoetwatermeer van Europa te varen in natuurgebied Albufera. Als we daar aankomen, herkent de kapitein Maarten al. Aangezien we hier veel vaker zijn geweest met familie en vrienden. Hij wil dan ook per se dat hij ons meeneemt op het water. We krijgen een extra lange vaartocht op de typisch handgemaakte Spaanse bootjes. We liggen ook even stil op het water, wat normaal gesproken nooit gebeurt. Prachtige vogels en vliegende vissen gezien. Voor de lunch een stukje terug, naar El Saler om de lekkerste paella mixta van Valencia te eten. Flesje droge witte wijn erbij. Top!
Buiken vol en weer terug naar de stad Valencia. Daar gaan we eerst naar de mooie de universiteit Palacio de los Boil de Arenós. Hierin is een museum en ligt een deel van de Arabische stadsmuur. Alles gezien? Tijd voor een flesje cava bij Champán. Lekker onderuitgezakt op buitenbanken. Op, door en tijd voor meer cultuur, namelijk Museo Nacional de Cerámica/Palacio del Marqués de Dos Aguas. Al een paar keer naar binnen geweest, maar nog steeds mooi en je ontdekt elke keer iets nieuws. Na alle informatie en indrukken heeft iedereen een kleine trek en dorst, dus even naar de beste ijssalon van Valencia: La Nocciola Toscana. Smullen geblazen. En dan? En dan is het wel even genoeg. Maar niet voor lang.
Iedereen dirkt zich op voor laatste onderdeel; een wijnproeverij met tapas bij La Querencia. Klapstuk, want de tapas en wijntjes zijn lekker, bediening is aardig en we hebben het heel gezellig. Zo gezellig, opdat we nog een extra gerecht en wijntje bestellen. Als afzakkertje een mistela. De buitentemperatuur is nog zeer aangenaam, dus daarom nog één drankje op het terras van Restaurante 2012 El Principio del Fin op het Plaça de l’Arquebisbe. Lekker rustig. En dan is het schluss! Superleuke en -gezellig dag was het!

We moeten ons bewijzen bij de buren. Onze buurvrouw Lucía maakte een aantal weken geleden paella voor ons, zodat wij het konden leren. En vandaag, 15 oktober, is het onze taak om de hele familie iets lekkers voor te schotelen.
Maar met een droge tong kun je niet koken, dus buurman Serafín schenkt Vermut in. Eerst twee olijfjes in het glas en daarbovenop de alcohol. Heerlijk dorstlessend. We kunnen ertegenaan! Lucía begeleidt ons wel, maar eigenlijk gaat het koken ons heel goed af, totdat we het konijnenkopje kwijt zijn. Dit ligt in de paella te pruttelen tussen het andere konijnenvlees, kip en rijst. Pas na 10 minuten vindt Joanne het kopje, met daaraan nog tandjes. Je moet er maar van houden.
Alles is klaar, we schuiven aan tafel, drinken er goede wijn bij en genieten. Serafín vindt onze paella zelfs lekkerder dan die van zijn vrouw. Een beter compliment kun je niet krijgen… wel een beetje lullig voor Lucía.  En onthoud dat Valenciaanse paella alleen de volgende ingrediënten bevat: kip, konijn, snijbonen, grote witte bonen, artisjok, saffraan, tijm, zout en rijst. Eventueel wat extra kruiden toepassen voor de smaak, kan altijd.

Van 11 tot en met 22 oktober is het Turia Gastro-Urbana en dat betekent dat bijna 30 Valenciaanse restaurants gerechten met zoveel mogelijk ingrediënten uit de streek serveren, met daarbij het Valenciaanse Turia-biertje. Wij worden door La Pitanza uitgenodigd om dat daar op 17 oktober te ervaren. We krijgen een driegangendiner, dat ons zelfs een beetje aan Nederland doet denken. Nou ja, vooral aan de herfst, die ook in Valencia is ingevallen. Het hoofdgerecht bestaat namelijk uit een soort stevige soep met pompoen, zoete aardappel, grote witte bonen en kastanjes. Smullen!

En de volgende dag, 18 oktober? Nog een keer uiteten en tevens in het teken van Turia Gastro-Urbana. Maar nu bij La Gobernanta Yaya Bar, dat deze maand zijn deuren heeft geopend in de wijk El Carmen. In de hippe wijk Ruzafa heeft de eigenaar een gelijknamig restaurant. Nog een keer top gegeten, maar dan totaal andere gerechten op ons bord. Heel lekker en heel veel!

Voordat we uiteten gaan, pakken we overigens nog een filmpje. Het is immers woensdag. Deze keer Bladerunner 2049. Bijzonder, maar goede film! En als we naar buiten lopen, treffen we een lucht aan zoals je die nog nooit gezien hebt. Impresionante!!

   

We blijven doorgaan met buiten de deur eten, want we hebben op vrijdag 20 oktober afgesproken met Pablo en Merce. Dat zijn twee Spaanse vrienden, die wij in mei dit jaar ontmoetten tijdens een cata bij La Querencia. Veel Nederlanders vinden het waarschijnlijk nogal wat, maar wij worden hier heel blij van; we eten bij een pulpería. Hier eet je pulpo, ofwel octopus. De naam van het restaurant? Tapería Pulpería Ligazón. We hebben het heel gezellig, veel om over te kletsen en genieten van sidra (cider) en octopusgerechten tot laat in de avond.

Op 21 oktober ontdekken we tijdens een wandelingetje door de stad dat er een keramiekwinkel en tevens -makerij dichtbij de Torres de Serranos zit. We kijken buiten bij de uitstalling van de tegeltjes, totdat de eigenaar naar buiten komt om ook binnen van alles te laten zien. Hij maakt keramiektegels voor keukens in verschillende landen. Je zou denken dat hij een Spanjaard is, maar hij blijkt uit Oekraïne te komen en geeft ook nog eens les aan geïnteresseerden. Te grappig! Het zit in het straat naast Casa de las Rocas.

Er is veel meer straatkunst in Valencia dan we toen nu toe hadden ontdekt. Daarom wordt vandaag, 22 oktober, het weer eens tijd voor een nieuwe ontdekkingstocht. We worden door het ene graffitiwerk nog meer verrast dan door het andere. Prachtig.

streetart-valencia

Al een tijdje geen bezoek gehad… De ouders Jan en Bartelien van Maarten nemen we vandaag mee vanaf de luchthaven naar La Fustera om vakantie te vieren. Van 23 tot en met 28 oktober ontdekken nog meer van de Comunidad Valenciana. We huren een auto vanaf de luchthaven en rijden eerst nog even weer naar huis, want wij zijn de sleutels van het huis in La Fustera vergeten mee te nemen. Eenmaal in de auto op de rustige snelweg genieten we van de mooie landschappen. Gigantische rotsen, platteland, dorpjes en wijnvelden. Het is fantastische week. We eten bij de chiringuito Mandala, zonnebaden op het strand in de baai Cala Fustera, drinken een drankje aan het water op de waterrotsen bij restaurant Coral Beach, bezoeken één van de mooiste dorpjes van Spanje Guadalest. Elke ochtend en avond genieten we van het prachtige uitzicht op de zee en de bergen vanaf het dakterras van de villa.

Vrijdagavond terug naar Valencia, waar we buurvrouw Lucía verrassen met allerlei versieringen en Nederlandse cadeaus vanwege haar vijftigste verjaardag. De ouders van Joanne hebben eerder deze maand allemaal versiersels uit de feestwinkel meegenomen waarop Sarah 50 staat. Hier in Spanje zijn ze hier niet bekend mee en Lucía kan niet meer stoppen met lachen zodra ze de versieringen ziet! Wij krijgen honger en eten en drinken nog even op het terras van María Mandiles naast Parroquia de la Santísima Cruz op Plaza del Carmen.

De maand sluiten we af met het verjaardagsfeest van Lucía. We eten uitgebreid, drinken lekkere wijn en kletsen gezellig met elkaar. Een culinaire maand sluiten wij hiermee af en we hopen op een even zo mooie november.